User manual

Instrukcja do Przełącznika temperaturowego dyferencyjnego firmy Conrad www.conrad.pl
Strona 5 z 10
Dystrybucja Conrad Electronic Sp. z o.o., ul. Franciszka Kniaźnina 12, 31-637 Kraków, Polska
Copyright © Conrad Electronic 2013, Kopiowanie, rozpowszechnianie, zmiany bez zgody zabronione.
www.conrad.pl
makroporażenia - klasyczne porażenia elektryczne (ang. "macroshocks"), mikroporażenia -
potencjalnie możliwe porażenia małymi prądami (ang. "microshocks") wywołujące przede wszystkim
fibrylację komór serca, oparzenia prądami z różnych źródeł, występujące pod elektrodami aparatury
medycznej, skutki przepływu prądu stałego przez ludzkie tkanki, reakcje organizmu na bodźce
elektryczne, odczuwanie przepływu prądu przez pacjenta.
Sprawy tych zagrożeń są regulowane normami Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (IEC),
normami krajowymi oraz normami producentów urządzeń. Obecnie na świecie obowiązuje drugie
wydanie Publikacji IEC 60601-1 z wprowadzonymi dwoma seriami poprawek. Publikacja ta ma swój
odpowiednik europejski oznaczony literami EN. W kraju odpowiednikiem tych standardów jest Polska
Norma PN-EN 60601-1 [6], zwana dalej normą ogólną, która ustala m.in. wymagania i sposoby ochrony
przeciwporażeniowej, obejmujące ogólną specyfikę medyczną urządzeń. Norma ta jest rozszerzana
przez szereg norm szczegółowych na konkretne rodzaje urządzeń. Ochrona przeciwporażeniowa przy
urządzeniach elektromedycznych jest związana także z instalacjami i urządzeniami
elektroenergetycznymi oraz elektrycznymi, użytkowanymi w obiektach służby zdrowia. Urządzenia
elektromedyczne, w tym głównie aparatura elektromedyczna, mają w dużej mierze podobne, w
stosunku do innych dziedzin, podstawowe wymagania na środki ochrony przeciwporażeniowej.
Dotyczą one takich elementów jak klasy ochronności, uziemienie, izolacja elektryczna czy stopnie
ochrony obudowy.
Klasy ochronności można określić jako wybrane kombinacje klasycznych zabezpieczeń stanowiące
kompletny system ochrony przed ogólnie znanymi makroporażeniami elektrycznymi, rozpatrywanymi
głównie od strony części sieciowej urządzeń. Zgodnie z wymienioną normą ogólną wyróżnia się trzy
podstawowe klasy ochronności urządzeń elektromedycznych:
1. Urządzenie klasy I, którego konstrukcja zawiera:
ochronę podstawową w postaci izolacji podstawowej o określonych parametrach, zabezpieczającej
przed kontaktem z częściami pod niebezpiecznym napięciem,
ochronę dodatkową, polegającą na przyłączeniu korpusu urządzenia do przewodu uziemienia
ochronnego w taki sposób, że dostępne części metalowe urządzenia nie mogą stać się elektrycznie
niebezpieczne w przypadku uszkodzenia izolacji podstawowej.
2. Urządzenie klasy II, w którym ochrona polega na oddzieleniu dostępnych części przewodzących od
części niebezpiecznych za pomocą izolacji:
podwójnej (podstawowej + dodatkowej) o określonych parametrach, lub:
zamiast izolacji podwójnej - dopuszczeniu izolacji wzmocnionej o takim samym poziomie
zabezpieczenia jak w przypadku izolacji podwójnej.
Urządzenie klasy II nie może zawierać jakichkolwiek środków służących do uziemienia ochronnego.
3. Urządzenie zasilane wewnętrznie (z wewnętrznego źródła energii elektrycznej), nie mające
generalnie połączenia z siecią elektryczną, poza ściśle określonymi przypadkami, zwane zwyczajowo
urządzeniem bateryjnym.
Każda z powyższych klas ma swoje zalety i wady. Wybór klasy ochronności zależy od wielu czynników
konstrukcyjnych i eksploatacyjnych. Jedynie urządzenia bateryjne są wyjątkowo bezpieczne pod