Instructions

Strona 2 z 8

Dystrybucja Conrad Electronic Sp. z o.o., ul. Kniaźnina 12, 31-637 Kraków, Polska

www.conrad.pl

1.Dostępna zawartość wody (nFK)

Czynnikiem decydującym o dostarczaniu wody do roślin jest dostępna pojemność wody w strefie

korzeniowej (niemieckim akronimem dostępnej zawartości wody jest nFK).

NFK: Piasek <glina <muł <ił

Problemy z zaopatrzeniem w wodę mogą wystąpić, gdy zawartość wody w strefie korzeniowej wynosi

tylko około 50% dostępnej (możliwej do wykorzystania) zawartości wody.

W praktyce określa się zawartość wilgoci w glebie, aby uniknąć odwodnienia i utraty plonów.

2. Pomiar wilgotności gleby

Pomiar wilgotności gleby jest zasadniczo trudnym zadaniem. Różnorodność czynników wpływa na

pomiar, taki jak: rodzaj gleby, struktura gleby, pojemność absorpcyjna (objętość porów), udział

materiału organicznego, zagęszczenie substratów, puste przestrzenie w glebie, temperatura i sól

zadowolony.

Jednym ze sposobów określania wilgotności gleby jest pomiar przewodności elektrycznej między

dwiema elektrodami, które zostały osadzone w bloku gipsowym. Ten pojemnościowy proces

pomiarowy opiera się na zmianach pojemności elektrycznej gleby, które są zależne od wilgotności

gleby. Inny czujnik określa wilgotność gleby poprzez pomiar odbicia wysyłanego promieniowania

podczerwonego (jest to pomiar optoelektroniczny).

Wilgotność gleby można również określić za pomocą prostej analizy wagi lub pomiaru napięcia ssania

gleby.

Jednak nie wszystkie z tych metod pomiarowych można stosować w świecie rzeczywistym.

3. Pomiar napięcia ssania

Wartość siły ssania jest bezpośrednim wskaźnikiem dostępnej wody w glebie. A zatem

pomiar ten jest ważnym parametrem fizjologicznym dla roślin. Napięcie ssania jest siłą mierzącą

napięcie, z jakim woda jest utrzymywana w glebie lub jej dostępność.

Korzenie roślin muszą zużywać taką ilość energii, aby wchłonąć wodę. Decydujące czynniki w

tworzeniu tej siły to drobne pory i kapilary w glebie.

Do określenia napięcia ssania wykorzystywany jest tensjometr. Porowata komórka tensjometru

wykorzystuje działanie kapilarne do transportu wody na zewnątrz do suchej gleby. Podciśnienie jest

następnie tworzone w zamkniętej rurze. To podciśnienie jest używane jako wskaźnik do pomiaru

wilgotności i może być wyświetlane za pomocą manometru lub używane w operacji przełączania.

Jednostką miary jest hPa (hektopaskal); 1 hPa = mbar = 1 cm słupa wody.

Tensjometr mierzy ilość wody w glebie dostępnej dla roślin; pomiary są wykonywane bezpośrednio

na polu. W porównaniu z elektrycznymi urządzeniami pomiarowymi, tensjometr ma tę zaletę, że nie

wymaga kalibracji. Pomiary są wykonywane niezależnie od zawartości soli (na przykład soli z nawozu)

w glebie lub podłożu.